فرمان بريد پس اگر فرمان نبريد و برگرديد كافر باشيد و خداى تعالى كافرانرا دوست ندارد و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : از شرايط و علامات ايمان : الحبّ فى اللّه و البغض فى اللّه ، است دوستى براى خداى و دشمنى براى خداى چون بنده خواهد كه حلاوت ايمان در دل خود بيارد بايد كه آن را كه دوست دارد جز براى خداى دوست ندارد و گفت كه : شرك در امّت من پوشيده‌تر است از رفتن مورچهء خورد در شب سياه بر سنگى نرم و كمينهء او آنست كه مرد كسى را دوست دارد بر ظلمى يا دشمنش دارد بر عدلى و دين نيست الّا دوستى و دشمنى آنگه اين آيت برخواند كه [ قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ ] . [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 33 تا 34 ] إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ( 33 ) ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 ) از محمّد باقر يا جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه چون خداى تعالى اين آيت فرستاد كه « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خطبه كرد و گفت : أيّها النّاس انّ اللّه أمركم أن تطيعوه فى نبّيه و تطيعونى فى وصيّى و وزيرى و خليفتى فى حياتى و ولىّ الامر بعد وفاتى و خير من أخلف بعدى علىّ بن أبي طالب ألا و من أطاع عليّا فقد أطاعنى و من أطاعنى فقد أطاع اللّه و من فارق عليّا فقد فارقنى و من فارقنى فقد فارق اللّه و من فارق اللّه فعليه لعنة اللّه ، گفت خداى تعالى شما را فرمود كه : طاعت او داريد در حقّ من و طاعت من داريد در باب وصىّ و وزير و خليفهء من در حيات من و خداوند أمر امامت پس از وفات من و بهينهء هر كس كه من او را رها كنم و آن على بوطالبست ألا هر كه طاعت او دارد طاعت من داشته باشد و هر كه طاعت من دارد طاعت خداى داشته باشد هر كه ازو مفارقت كند از من مفارقت كرده باشد و هر كه از من مفارقت كند از خداى مفارقت كرده باشد يعنى از دين خداى و هر كه از خداى مفارقت كند لعنت خداى بر او باد پس از آن روزى اوس بن بشر التيمى على را گفت : ابيتم يا بنى هاشم الّا المخاريق اى بنى هاشم شما الّا حيلت چيزى ديگر نكنيد چرا شما بولايت مخصوصيد دون ما ؟ - امير المؤمنين گفت : و ابيت يا اوس الّا الكذب ، و تو الّا دروغ چيزى ديگر ندانى انّ اللّه اختارنا